Het Haagse hopje ook al weer verleden tijd
Merken en producten komen en gaan. Zo gaat dat nu eenmaal, maar soms is het verdwijnen van een product wel heel jammer. Dat geldt bijvoorbeeld voor het Haagse hopje, dat we toch met recht een echt Haags iconisch product kunnen noemen.
Al meer dan een eeuw is het Haagse hopje een traktatie die ver buiten Den Haag bekendheid geniet naast de Bossche bollen van Boheemen en de hazelnoottaarten van Maison Kelder. Maar vergeet daarbij de Haagse kakker van Bakkerij Hessing ook niet. De combinatie van karamel en koffie hebben het vierkante snoepje zijn of haar populariteit gegeven, hoewel er ook genoeg mensen zijn die het snoepje links laten liggen vanwege zijn harde structuur.
Over het ontstaan van het hopje zijn er verschillende verhalen in omloop. Zo doet een verhaal de ronde dat Baron Hendrik Hop, woonachtig aan het Lange Voorhout 92 dol was op koffie en zoetigheid. Hij woonde boven de winkel van suikerbakker van Haaren en Nieuwerkerk en ontwikkelde samen met hem het Haagse snoepje dat zijn naam kreeg.
Een tweede versie is dat de baron zijn koffie op de kachel had gezet en was vergeten. Hierdoor ontstond een stroperige massa die hij uitlepelde en zo op het idee kwam. Ieder normaal mens zou bij een dergelijke vergissing het kopje in de vaatwasser zetten, maar die was er eind 16e eeuw nog niet.
Maar er is nog een versie: die van een apotheker de Jongh in Den Haag, die de snoepjes bedacht om zijn klanten bij te staan die zich met keelpijn bij hem meldde. Zijn recept was simpel: hij kookte suiker, melk en koffie tot een dikke massa die hij in een mal goot zodat de vierkante snoepjes ontstonden. Voordeel van de stevigheid van het snoepje was dat hij langzaam in de mond smolt en zo zijn heilzame werking voor de keelpijn bewerkstelligde.
Rademaker
Aan de Haagse Laan van Meerdervoort stond de cacao- en chocoladefabriek van Rademaker die het hopje, dat pas in 1880 zijn naam Haags hopje kreeg, ging namaken. Omdat Rademaker de snoepje apart verpakte ging er een wikkel om met de tekst ” de enige echte hopjes” Dat was tegen het zere been van bakker Nieuwerkerk, die dan ook een proces startte. Dat proces won hij uiteindelijk waarna Rademaker de tekst op de wikkels veranderde in de enige echte Rademaker hopjes.
Al geruime tijd zijn de rechten voor het maken van het snoepje in handen van het Zweedse Cloetta. Er gaan verhalen de ronde dat zij het recept zijn kwijtgeraakt waarna het hopje nu de originele smaak mist waardoor de vraag is afgenomen. De fabrikant besloot derhalve een half jaar geleden al om de productie te stoppen waardoor we de voorraden in winkels en supermarkten snel zagen verdampen. Naast de reguliere verkooppunten werd het hopje ook vaak bij lunchrooms geserveerd bij een kopje koffie, deelde koffiebranderij Inproc aan de Denneweg hopjes uit aan hun klanten en ontstonden er variaties zoals eigengemaakte likeurtjes bij een Haagse distilleerderij, en uiteraard waren ze ook te koop bij het Haagse Hopjesmuseum van Jan van der Laan.
Zoals het er nu uitziet, is het einde verhaal voor het Haagse Hopje. Liefhebbers kunnen nog wel terecht bij fabrikant Napoleon ( van de bekende zuurballen) : het Holland hopje. De smaak komt in de buurt maar het model niet, ze zijn rechthoekig in plaats van vierkant.
Ruurd Berendes
